Ιστορικές ομάδες που βρίσκονται στις μικρές κατηγορίες

Ίδρυση

Το 1928 μαθητές του Γυμνασίου Μεγάρων ίδρυσαν μια ανεξάρτητη ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία Α.Γ.Σ. ΒΥΖΑΣ ΜΕΓΑΡΩΝ, τιμώντας το Βύζαντα το Μεγαρεά, ιδρυτή του Βυζαντίου και αποικιστή του.

Τον Ιούλιο του 1930 φίλαθλοι ίδρυσαν επίσημα πιά τον σύλλογο Α.Γ.Σ. ΒΥΖΑΣ ΜΕΓΑΡΩΝ με πρώτο πρόεδρο το Παναγιώτη Μπέη . Έμβλημα του συλλόγου είναι η κεφαλή του Βύζαντα και χρώματα της ομάδας το κίτρινο και το μαύρο, που αποτελούν τα χρώματα του Βυζαντίου.
Τα πρώτα βήματα

Ο Βύζας από την ημέρα της ίδρυσής του έδινε παιχνίδια με τις υπόλοιπες ομάδες των Μεγάρων σε τοπικά ανεξάρτητα πρωταθλήματα αλλά και με ομάδες εκτός Μεγάρων. Πρώτο παιχνίδι με ομάδα μη μεγαρίτικη ομάδα ήταν στις 2/11/1930 με τον Θρασύβουλο με αποτέλεσμα 1-3.

Μετά τον πόλεμο ο Βύζας επανιδρύεται και αρχίζει πάλι την έντονη αθλητική δραστηριότητα. Η έλλειψη γηπέδου ωστόσο, δεν επέτρεπε στο Βύζαντα να συμμετέχει σε επίσημο πρωτάθλημα και έδινε μόνο ανεπίσημους αγώνες μέχρι το 1957.
Συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά

Το 1957 ο Βύζας ενοικίασε μία έκταση, τη διαμόρφωσε σε γήπεδο, την περιέφραξε και συμμετείχε για πρώτη χρονιά στο πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά. Ο ιστορικός πρώτος αγώνας σε πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά πραγματοποιήθηκε στις 6/10/1957 με τελικό αποτέλεσμα Βύζας – Περαμαϊκός 3-1. Ο Βύζας τερμάτισε πρώτος στον A’ όμιλο της Δ’ κατηγορίας Πείραιώς και αναδείχθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία αυτή μετά από μπαράζ με την πρώτη ομάδα του B’ ομίλου, τη Σπίθα Πειραιώς. (Βύζας – Σπίθα 1-0 & Σπίθα – Βύζας 3-5).
Από το 1958 έως σήμερα

Ανέβαινε συνεχώς κατηγορίες μέχρι το 1961 που κέρδισε την άνοδο στην Β΄εθνική. Στην Β΄εθνική αγωνίστηκε μέχρι το 1965 όπου ανεβαίνει στην Α΄Εθνική. Το 1970 υποβιβάζεται και κατρακυλά μέχρι το τοπικό πρωτάθλημα για να επιστρέψει πάλι το 1998 στις επαγγελματικές κατηγορίες.

Η Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωσις 1891 (Π.Γ.Ε) ιδρύθηκε την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 1923 με την συγχώνευση του Παναχαϊκού Γυμναστικού συλλόγου που υπήρχε από το 1891 και της Γυμναστικής Εταιρείας που υπήρχε από το 1893, μετά από πολύχρονες προσπάθειες και συζητήσεις που ξεκίνησαν το 1900, αφού τα δύο σωματεία ήταν άσπονδοι αντίπαλοι στους αγωνιστικούς χώρους και όχι μόνο. Παρόλα αυτά κάποιοι παράγοντες και ποδοσφαιριστές δεν αποδέχτηκαν την ένωση και δεν εντάχτηκαν στο νέο σωματείο ιδρύοντας τον Λευκό Αστέρα, αμιγή ποδοσφαιρικό σύλλογο. Πρώτος πρόεδρος και πρωτεργάτης της συγχώνευσης ήταν ο Χρήστος Κορύλλος. Ως σήμερα η λαοφιλής «Μεγάλη Κυρία της Πελοποννήσου» και του Ελληνικού αθλητισμού καλλιεργεί πολλαπλά τμήματα με μεγάλη κατά καιρούς επιτυχία, εμπλουτίζοντας έτσι την τεράστια παράδοση της.

Έβλημα

Έβλημα της Παναχαϊκής είναι ο Ηρακλής που στεφανώνεται από την Νίκη.

Χρώματα

Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το μαύρο. Δύο είναι οι εκδοχές σχετικά με την επιλογή τους. Η πρώτη ότι επιλέχτηκαν τα χρώματα της σημαίας του Ανδρέα Λόντου, ηγετικής μορφής της επανάστασης του 1821. Η δεύτερη ότι ο Παναχαϊκός Γ.Σ, ο ένας εκ των δύο συλλόγων από τους οποίους προέκυψε η Παναχαϊκή (ο οποίος είχε τα ίδια χρώματα) είχε ιδρυθεί από αναρχικούς, που ως γνωστόν διακρίνονται από το κόκκινο και το μαύρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα τέλη του 19ου αιώνα, η Πάτρα είναι το πρώτο εξαγωγικό-εμπορικό λιμάνι του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους και η πύλη της Ελλάδας από και προς την Ευρώπη.Ταυτόχρονα αναπτύσσεται η βιομηχανική παραγωγή κυρίως με την επεξεργασία και εξαγωγή της σταφίδας προς την Ευρώπη.Αποτέλεσμα αυτών ήταν,η ανάπτυξη ενός μεγάλου εργατικού κινήματος,στο οποίο οι νέες τότε αναρχικές και σοσιαλιστικές ιδέες να βρούν ένα «πρόσφορο έδαφος» για την ανάπτυξη τους.Σε αυτό,καθοριστή συμβολή έχουν και αναρχικοί κυνηγημένοι κυρίως από την ιταλία και άλλα διάφορα Ευρωπαϊκά κράτη,οι οποίοι ριζώνουν στην πόλη μεταφέροντας τις αναρχικές και σοσιαλιστικές ιδέες,στο νεόκοπο τότε Ελληνικό κράτος.Σε συνεργασία με Πατρινούς εργάτες και αστούς που είχαν γοητευτεί απο τις ιδέες αυτές,ιδρύονται εργατικά συνδικάτα και πολιτικοί σύλλογοι,με προεξέχων αυτών τον Δημοκρατικό σύλλογο Πάτρας,μέλη του οποίου συγκαταλέγονται ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του Παναχαϊκου γυμναστικού συλλόγου.Ο λόγος που οι αναρχικοί εμπλέκονται με τον σύλλογο δεν είναι άλλοι παρά η συγκάλυψη έναντι του κράτους και της καταστολής από την τοπική αστυνομία,ώστε υπο την κάλυψη του να μπορούν να συνεχίζουν την πολιτική τους δράση και την πολιτική επιμόρφωση των εργατών και των άλλων πολιτών της πόλης.Ένας τέτοιος σύλλογος ήταν και ο Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος, ο οποίος εκτός των αθλητικών δραστηριοτήτων του,περιείχε μουσικό τμήμα για εκμάθηση μουσικής στους νέους και νέες της πόλης,όπως και βιβλιοθήκη με πλήθος βιβλίων.

Το πρώτο στάδιο και τα γραφεία της ομάδας ήταν στην Συνοικία Χαλκωματά και στην συμβολή των οδών Σμύρνης και Σοφοκλέους. Στην συνέχεια η έκταση πουλήθηκε και με τα χρήματα αγοράστηκε άλλη στην Αγυιά, εκεί που βρίσκεται σήμερα το στάδιο της Π.Γ.Ε.. Τα εγκαίνια του έγιναν το 1938 και το 1955 κατασκευάστηκε η πρώτη εξέδρα. Οι εξέδρες ολοκληρώθηκαν το 1972, ενώ το 1973 τοποθετήθηκε χλοοτάπητας. Το 1997 έγινε η σκεπαστή κερκίδα και η τοποθέτηση καθισμάτων. Τέλος το 2000 εγκαταστάθηκαν οι προβολείς.

Το στάδιο ανήκει στην ερασιτεχνική Παναχαϊκή και έχει χωρητικότητα 11.321 θεατές. Στον ίδιο χώρο και δίπλα από το γήπεδο ποδοσφαίρου υπάρχει και το κλειστό γυμναστήριο της ομάδας ενώ κάτω απο τις εξέδρες του σταδίου υπάρχουν αίθουσες άθλησης για όλα τα τμήματα του συλλόγου.

Οι πρώτοι παίκτες που  απάρτιζαν  το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν ξένοι, από την Αγγλική παροικία της πόλης αλλά κυρίως Ιταλοί μετανάστες. Αργότερα προστέθηκαν και Έλληνες, μερικοί εκ των οποίων ήταν αγγλικής ή άλλης καταγωγής, και δημιουργήθηκε ένα δυνατό σύνολο: Πούλος Αντ., Αντωνόπουλος Θεμιστ., Μαρντικιάν Μαρντίκ, Λιακόπουλος Α., Γκιόλντι Α., Κωνσταντίνου Κ., Κωστόπουλος Ελευθ., Κατσάνος Γ., Ντίλλων Εδουάρδος, Μακ Λην, Οχάν Οχανιάν, Ευαγγελίου Σταύρος, Μπελεγρής Χρ., Μούλας Αθ., Κέκκος Π., Κωστόπουλος Π., Μανιατόπουλος Ανδρέας, Αργυρόπουλος Ανδρέας, Σχοινάς Κ., Κωστόπουλος Αλ., Μουσχοχωρίτης Ανδρ., Σουκοβίτης Γ. και άλλοι. Τα πρώτα παιχνίδια λόγω έλλειψης αντιπάλων γίνονταν με τα πληρώματα των ξένων πολεμικών πλοίων που κατέπλεαν στην Πάτρα.

Το 1924 η Παναχαική είχε δύο ομάδες ποδοσφαίρου Α΄και Β΄ ισοδύναμες, αφού και ο Παναχαϊκός και η Γυμναστική Εταιρεία είχαν ποδοσφαιρικά τμήματα. Συνέπεια αυτού μερικοί παίκτες να φύγουν από την Παναχαϊκή και να δημιουργήσουν άλλα σωματεία τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα το 1922 με την Μικρασιατική καταστροφή έρχονται στην Πάτρα χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι φέρνουν μαζί τους την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο, ιδρύοντας και αυτοί αρκετά νέα ποδοσφαιρικά σωματεία. Η κατάσταση αυτή έχει σαν φυσικό επακόλουθο την απόσπαση των συλλόγων απο τον Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Πατρών το 1927. Η νέα ένωση από το 1927 ξεκινά την διοργάνωση πρωταθλήματος, ένα πρωτάθλημα στο οποίο η Παναχαϊκή πρωταγωνιστεί και το οποίο κατακτά πολλές φορές μέχρι το 1959, οπότε και δημιουργούνται απο την ΕΠΟ οι εθνικές κατηγορίες. Αξίζει να σημειωθεί πως πριν την Ε.Π.Σ. Πατρών το πρωτάθλημα διοργανώνεται από την Παναχαϊκή από το 1923/1924 έως και το 1925/1926. Το πρωτάθλημα Ελλάδας τότε ήταν τουρνουά των πρωταθλητριών ομάδων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, με την Ε.Π.Ο. για πολλά χρόνια να έχει αποκλείσει τις επαρχιακές ομάδες. H Πάτρα, λόγω διαφωνιών των σωματείων και ανυπακοής στην ΕΠΣΠ , δεν μπόρεσε να έχει πάντα τακτικό πρωτάθλημα και αυτό είχε ως επακόλουθo τον αποκλεισμό της από το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Ανεξαρτήτως αυτού οι Αθηναϊκοί σύλλογοι έρχονταν για φιλικά, με αποκορύφωμα την 11 Αυγούστου 1945, όταν η Παναχαϊκή αντιμετωπίζει την Εθνική Ελλάδος στο γήπεδο της και ηττάται με 7-1. Το 1928 αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό τον οποίον κερδίζει με 4-3, το 1929 την ΑΕΚ χάνοντας με 0-1, 0-2 και 0-6, ενώ με τον Ολυμπιακό χάνει την ίδια χρονιά 2-5, το 1930 1-7 και το 1934 0-7. Η σημαντική διαφορά δυναμικότητας οφείλεται στο ότι οι ομάδες της Αθήνας και του Πειραιά είχαν ήδη μια ποδοσφαιρική ιστορία 25 χρόνων με διοργανώσεις πρωταθλημάτων. Αλλα φιλικά με αθηναϊκές ομάδες: 27/3/1927 ΠΓΕ 2:3 Πέλωψ Αθηνών – 27/11/1927 ΠΓΕ 3:1 Α΄Β΄ ομάς Ατρομήτου Αθηνών – 18/4/1928 ΠΓΕ 2:3 Ελληνορωσσικός – 25/4/1928 ΠΓΕ 5:2 Πειραϊκός Όμιλος Φιλάθλων – 2/7/1928 ΠΓΕ 5:3 Ομάδα Τραπέζης Βιομηχανίας – 25/12/1928 Ατρόμητος Αθηνών 5:1 ΠΓΕ – 14/1/1929 Εθνικός 0:0 ΠΓΕ – 29/6/1929 Παλαιό Φάληρο 2:3 ΠΓΕ – 2/12/1929 Α’-Β’ Παναθηναϊκού 3:0 Α’ ΠΓΕ – 3/1/1930 Άμυνα Πειραιώς 1:0 ΠΓΕ

Το 1940 η Ελλάδα εισέρχεται στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σταματά προς στιγμήν κάθε αθλητική δραστηριότητα. Μερικά φιλικά παίζονται κατά την διάρκεια της κατοχής, ενώ το 1943 διοργανώνεται και κύπελλο Πατρών. Με την λήξη του πολέμου ξαναρχίζει το τοπικό πρωτάθλημα. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο έπεσαν οι εξείς αθλητές της Παναχαϊκής: Καπάτος Φώτης, Νιάρος Δημήτρης, Πολυμέρης Νίκος, Τσίρος Φίλιππας, Μαυρομάτης. Kατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής η Παναχαϊκή συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Πάτρας δίνοντας και κάποιες χρόνιες προκριματικούς αγώνες στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, χωρίς επιτυχία.

1954-1961 Εθνικά πρωταθλήματα

  • Το 1954 συμμετέχει για πρώτη φορά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και καταλαμβάνει την 6η και τελευταία θέση, το 1955 αποκλείεται από τον Παναιτωλικό στα προκριματικά του πρωταθλήματος Νοτίου Ελλάδος, το 1956 καταλαμβάνει την 3η θέση στο πρωτάθλημα Νότου πίσω απο Ολυμπιακό και Εθνικό Πειραιά με 13 βαθμούς, το 1957 πάλι 3η στο πρωτάθλημα Νότου, το 1958 2η στο πρωτάθλημα Νότου, το 1959 αποκλείεται στα προκριματικά απο τον Παναιγιάλειο πάντα στο πρωτάθλημα Νότου, όπως και το 1960. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι για να παίξει μία ομάδα προκριματικά για το πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος έπρεπε να κατακτήσει φυσικά πρώτα το τοπικό, πράγμα που έκανε η Παναχαϊκή όλες αυτές τις χρονιές. Μετά το πρωτάθλημα Νοτίου ή Βορείου Ελλάδος ακολουθούσε η τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος. Οσο για την παραφωνία με τον Παναιγιάλειο και τον Παναιτωλικό που ανήκαν στην ίδια ένωση, οφείλετο στο ότι η ΕΠΣ Πάτρας διοργάνωνε δύο πρωταθλήματα, ένα για τις ομάδες της επαρχίας Πατρών και ένα για τις ομάδες της Περιφέρειας (δηλαδή Αιτωλοαρκανανία, Ζάκυνθος, Κεφαλληνία, Ηλεία, Υπόλοιπο Αχαίας). Έτσι η ένωση κάθε χρόνο είχε δύο διαφορετικές πρωταθλήτριες.

1961-1971 Η μάχη της ανόδου στην Α΄εθνική

  • Το 1961 κατακτά το πρωτάθλημα Νότου και συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Β΄Εθνική. Απο τότε και μέχρι το 2007 δεν θα ξανά αγωνιστεί σε κατώτερη κατηγορία. Αμέσως πρωταγωνιστεί στην Β΄Εθνική παλεύοντας κάθε χρόνο για την άνοδο, κάτι που καταφέρνει το 1969. Στη παρθενική της παρουσία όμως στη μεγάλη κατηγορία υποβιβάζεται, καθώς κατηγορείται για απόπειρα δωροδοκίας στο παιχνίδι με τον Άρη. Κατά συνέπεια μηδενίζεται σε 13 αγώνες, αποδιοπομπαίος τράγος για τη διαφθορά ενός πρωταθλήματος της οποίας άλλοι ήταν οι πρωταγωνιστές. Την επόμενη χρονιά ωστόσο πρωταγωνιστεί στην Β΄Εθνική και επιστρέφει.

1972-1975 Μια μεγάλη ομάδα

Το 1972 η Παναχαϊκή επιστρέφει στην Α΄Εθνική και ξεκινά η πορεία της χρυσής ομάδας των Δαβουρλή, Ρήγα, Στραβοπόδη, Μιχαλόπουλου και των άλλων μεγάλων άσων προς τις επιτυχίες, με αποκορύφωμα την έξοδο στο κύπελλο UEFA.

  • Το 1972 τερματίζει 6η με 11 νίκες, 14 ισοπαλίες και 9 ήττες, τέρματα 40-35. Χαρακτηριστικό της δυναμικής που εξέπεμπε η ομάδα ήταν ο μέσος όρος των 8,773 εισιτηρίων, δεύτερος υψηλότερος μεταξύ των επαρχιακών ομάδων (πρώτη η πρωταθλήτρια Λάρισα το 198Cool.
  • Το 1973 καταλαμβάνει την 4η θέση στο πρωτάθλημα με 16 νίκες, 12 ισοπαλίες, 6 ήττες, τέρματα 42-27, και κερδίζει την έξοδο στο Κύπελλο UEFA. Πρώτη επαρχιακή ομάδα που το καταφέρνει, στερεί παράλληλα το πρωτάθλημα απο τον ΠΑΟΚ, τον οποίον συντρίβει μέσα στην Τούμπα με 5-3 την τελευταία αγωνιστική. Ο ΠΑΟΚ και με ισοπαλία ήταν πρωταθλητής.
  • Το 1974 τερματίζει 6η με 13 νίκες, 12 ισοπαλίες και 9 ήττες, τέρματα 42-37. Η μεταγραφή του Κώστα Δαβουρλή αντί του ποσού ρεκόρ των 10 περίπου εκατομμυρίων δραχμών στον Ολυμπιακό καταφέρνει ένα ισχυρό πλήγμα στα όνειρα των κοκκινόμαυρων φιλάθλων για ενα πρωτάθλημα.
  • Το 1975 καταλαμβάνει την 7η θέση με 11 νίκες, 11 ισοπαλίες και 12 ήττες, τέρματα 41-39. Η λάμψη της μεγάλης ομάδας αρχίζει πιά να ξεθωριάζει.

1976-2004 Από το Ζενίθ στο Ναδίρ

Το 1976 η Παναχαϊκή τερματίζει 10η και αρχίζει η καθοδική της πορεία αφού τα μεγάλα αστέρια της αρχίζουν και φεύγουν, ενώ τα χρόνια βαραίνουν τα πόδια τους. Έτσι κάθε χρόνο τερματίζει στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα μέχρι το 1980-81, οπότε και υποβιβάζεται στην Β΄Εθνική. Από τότε γίνεται ομάδα ασανσέρ μεταξύ Α΄ και Β΄Εθνικής, στερούμενη σε γενικές γραμμές σημαντικών διακρίσεων.

  • Το 1988 παίζει στην Α΄εθνική αλλά μηδενίζεται, αδίκως όπως πιστεύεται απο τους οπαδούς της, στον αγώνα με τον Πανσερραϊκό και υποβιβάζεται. Την ίδια ώρα στην Πάτρα οι Πατρινοί φίλαθλοι διαδηλώνουν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, στήνουν οδοφράγματα και συγκρούονται με την Αστυνομία, επεισόδια που έχουν ως θλιβερό απολογισμό 15 τραυματίες.
  • Το Καλοκαίρι του 1996 η Παναχαϊκή συμμετείχε στο «Intertoto Cup» παίρνοντας μέρος για δεύτερη φορά στην ιστορία της σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση

2005 και ύστερα

Το 2004 η Παναχαϊκή έπρεπε να αγωνιστεί με βάση το νόμο στην Δ΄Εθνική. Τελεύταια στιγμή ωστόσο αποφασίζεται και πραγματοποιείται η απορρόφηση του Πατραϊκού, επίσης ομάδα Β΄Εθνικής χωρίς όμως χρέη. Έτσι δημιουργείται η ΠΑΕ Παναχαϊκή 2005 που λαμβάνει μέρος κανονικά στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής το 2005. Παρόλα αυτά υποβιβάζεται και από το 2006 αγωνίζεται στη Γ΄ εθνική.

Κύπελλο Ελλάδος

  • Στο κύπελλο Ελλάδος οι καλύτερες πορείες της Παναχαϊκής ήταν τρείς φορές μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού: Το 1979 όταν αποκλείστηκε απο την ΑΕΚ με 3-2 και 1-5, το 1986 όταν η ΑΕΚ για μια ακόμη φορά της στέρησε την πρόκριση στο τελικό (1-0, 0-3), καθώς και το 1997 οταν αποκλείεται στην ίδια φάση από τον ΠΑΟ, (0-4, 0-3).

Επίσης η ΠΓΕ μετράει 7 παρουσίες στα προημιτελικά του κυπέλλου τις χρονιές: 1967, 1968, 1969, 1972, 1974, 1977, 2001

Φωστήρας

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Φωστήρ ιδρύθηκε το 1926 στην τότε περιοχή των Νέων Σφαγείων – περιοχή όπου είχε κατασκευάσει σφαγεία ο Δήμαρχος Αθηναίων Σπυρίδων Μερκούρης – στον κατοπινό Δήμο Ταύρου, από τους κατοίκους της περιοχής, που ήταν στην πλειοψηφία τους μικρασιάτες πρόσφυγες

Ίδρυση

Το 1926 νεαροί ποδοσφαιρόφιλοι πρόσφυγες της περιοχής των Σφαγείων αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα ποδοσφαιρικό σωματείο. Μεταξύ άλλων ήταν οι: Γ. Βάβουλας, Θ. Βαφειάδης, Χ. Βαφειάδης, Ι. Μαυρόπουλος, Κ. Μαυρόπουλος, Γ. Αξαρλής, Στ. Μοσχίδης, Χρ. Χατζόπουλος, Γ. Ζαρίφης κ.ά.

Εμπνευστής του ονόματος της ομάδας ήταν Χρ. Χατζόπουλος από την Κωνσταντινούπολη. Χρώματα του συλλόγου ορίστηκαν το κίτρινο και το μαύρο, που ήταν τα χρώματα του Βυζαντίου. Αρχικό έμβλημα του συλλόγου ήταν ο φοίνικας που αργότερα καταργήθηκε, διότι συνδέθηκε με τη χούντα του 1967.

Ιστορία

Τα πρώτα χρόνια

Αρχικά δεν υπήρχε Δ.Σ. Οι παίκτες αποτελούσαν και τη διοίκηση! Ως το 1930 έδιναν μόνο φιλικά παιχνίδια. Αργότερα δημιουργήθηκε Δ.Σ. και πρώτος πρόεδρος διετέλεσε ο Χαρ. Βαφειάδης το 1930. Επί των ημερών του ο σύλλογος έγινε μέλος της Ε.Π.Σ. Αθηνών και τη σεζόν 1930-31 συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα Αθηνών.

Την πρώτη ομάδα του Φωστήρα αποτέλεσαν οι ποδοσφαιριστές: Λαλονικόλας, Ζαρίδης, Μαυρόπουλος, Χριστοφορίδης, Βαφειάδης, Αξαρλής, Ξανθόπουλος, Παπαδόπουλος, Μοσχίδης, Χαλβάς και Σαριγκούλης.

Φονέας των γιγάντων

Στα προπολεμικά χρόνια έδινε αγώνες με τα άλλα ποδοσφαιρικά σωματεία των Αθηνών. Άρχισε να δημιουργεί το θρύλο του στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Από την Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, μέσα σε μια τριετία από το 195053 ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία και αγωνιζόταν με επιτυχία με αντιπάλους την ΑΕΚ, τον Παναθηναϊκό, τον Απόλλωνα, τον Πανιώνιο, το Αιγάλεω, τον Αθηναϊκό, τον Ατρόμητο Περιστερίου κλπ.

Εκείνη την εποχή κατόρθωσε να κρατηθεί στην Α΄ κατηγορία, αφού δημιουργούσε συνεχώς εκπλήξεις και νικούσε τους μεγάλους αντιπάλους του. Τότε ήταν που του δόθηκε το προσωνύμιο που διατηρεί ακόμα και σήμερα: «Φονεύς των γιγάντων».

Την καλύτερη σεζόν του είχε το 1955-56. Τότε τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος. Αγωνίστηκε στο Β΄ όμιλο και τερμάτισε 4ος.

Σημαντική παρουσία είχε και στο Κύπελλο Ελλάδος, αφού έφτασε τέσσερις φορές ως τα προημιτελικά: 1948-49 (αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό στον επαναληπτικό 3-3, 1-4), 1952-53 (πάλι από τον Ολυμπιακό 1-3), 1956-57 (από ΠΑΟ 1-2) και 1957-58 (από Δόξα Δράμας 1-3).

Την πρώτη μεταπολεμική περίοδο στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Γιαλαμπίδης, Τσισκάκης, Δημητσάνας, Πιλάτος, Χατζηγιάννης, Μανταλόπουλος, Μπέμπης κ.ά.

Εθνική κατηγορία

Στο πρώτο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, το 1959-60, δεν κατάφερε να πάρει μέρος. Αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική, πήρε το πρωτάθλημα του ομίλου του και κέρδισε την άνοδο με το σπαθί του.

Ακολούθησαν τρεις σεζόν στην Α΄ Εθνική. Τις δύο πρώτες (1960-61, 1961-62) τερμάτισε στην 9η θέση. Όμως, την τρίτη χρονιά (1962-63) τερμάτισε 16ος και υποβιβάστηκε.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε επτά χρόνια στη Β΄ Εθνική πρωταγωνιστώντας στον όμιλό του. Το 1969-70 πήρε πάλι τον τίτλο του ομίλου και πέτυχε ξανά την άνοδο στην Α΄ Εθνική.

Η νέα παρουσία του ήταν πιο μακροχρόνια. Παρέμεινε τέσσερις σεζόν αλλά κάθε χρόνο κινδύνευε με υποβιβασμό. Τερμάτιζε πάντα μεταξύ της 12ης και της 14ης θέσης. Τελικά το 1973-74 υποβιβάστηκε ξανά. Στο διάστημα που παρέμεινε στην Α΄ Εθνική συνέχισε να επιβεβαιώνει τη φήμη του ως «Φονέα των γιγάντων» νικώντας μεταξύ άλλων τον Ολυμπιακό με 3-1. Όμως, από τον Ολυμπιακό γνώρισε και την ήττα με το μεγαλύτερο σκορ που έχει σημειωθεί στην Α΄ Εθνική: 11-0! Την μεγαλυτερη νίκη του ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ την πέτυχε την περίοδο 1976-77 στη Β΄ Εθνική εναντίον του Πανηλειακού με σκορ 8-1. Τα γκολ πέτυχαν οι: Γεροθόδωρος 2, Κότσανος 2, Καρράς 2, Αβαγιανέλλης 1, Σινανίδης 1.

Τη δεκαετία του ’70 πέτυχε την καλύτερη διάκριση της ιστορίας του στο Κύπελλο Ελλάδος. Το 1976-77 με προπονητή τον Ανδρέα Παπαεμμανουήλ έφτασε ως τα ημιτελικά. Στους 32 απέκλεισε τον ΟΦΗ με 2-1 με 2 γκολ του Κότσανου, στους 16 απέκλεισε τον ΠΑΣ Γιάννινα με 2-1 με γκολ του Μπάκη και του Κότσανου, στους 8 απέκλεισε την Αναγέννηση Επανωμής εκτός έδρας με 3-2 με γκολ των Γεωργιάδη, Μπάκη, Καρρά και αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ με 0-4 στην Τούμπα. Στο τέλος του αγώνα ο προπονητής του πολύ μεγάλου τότε ΠΑΟΚ Μπίλι Μπίνγκαμ και όλοι οι ποδοσφαιριστές του δικεφάλου με πρωτους τους ΚΟΥΔΑ ,ΣΑΡΑΦΗ,ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΔΗ,ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ, ΠΑΡΙΔΗ,ΦΟΡΤΟΥΛΑ ,ΓΟΥΝΑΡΗ,ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ,ΑΣΛΑΝΙΔΗ σταθηκαν μπροστα στη φυσουνα και καταχειροκρότησαν το ΦΩΣΤΗΡΑ για το μεγάλο άθλο του να φθάσει στους 4 του Κυπέλλου. Επίσης, άλλες δυο φορές έφτασε στα προημιτελικά: 1975-76 (ήττα από ΑΕΚ 0-1) και 1978-79 (αποκλεισμός από Ολυμπιακό: 2-2, 2-3 στην παράταση).

Παίκτες – μύθοι αγωνίζονταν εκείνη την εποχή στην ομάδα. Έγραψαν λαμπρή ιστορία τόσο με την φανέλα του συλλόγου όσο και στα εθνικά συγκροτήματα που είχαν βασική συμμετοχή: Γιώργος Δεϊμέζης (που έπαιζε ως τα 38 του χρόνια!), Βεντούρης, Χατζηδήμος, Νάτσης, Κώστας Ελευθεράκης, Βολίκας, Χάντζος, Γεωργαλάς, Λιόλιος, Παυλίδης, Κοντοπαντελής, Δρακόπουλος, Ρέλλης, Κατάνιας, Αβαγιανέλλης, Συνανίδης, Καπίρης, Φακής και αργότερα οι: Δεσύλας, Τασόπουλος, Γεωργιάδης, Κότσανος, Γεροθόδωρος, Μπάκης, Πετρινιώτης κ.ά.

Νεότερα χρόνια

Μετά το νέο υποβιβασμό η πορεία της ομάδας ήταν καθοδική. Αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια στη Β΄ Εθνική. Έπειτα υποβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε από το 1983-84 ως το 1986-87, στη Δ΄ Εθνική και κατέληξε να παίζει στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Τα τελευταία χρόνια έγινε μια προσπάθεια να ανεβεί σε ανώτερες κατηγορίες κι έφτασε ως τη Β΄ Εθνική. Ακολούθησαν νέοι υποβιβασμοί για οικονομικούς λόγους. Σήμερα αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική.

Αγωνιστική πορεία – Τίτλοι

Από το 1959 ως το 2004 ο Φωστήρας έχει αγωνιστεί στις εθνικές κατηγορίες ως εξής:

Γήπεδο

Έδρα του Φωστήρα αποτελεί το Γήπεδο «Σπύρος Γιαλαμπίδης» χωρητικότητας 4.000 θεατών (καθήμενων). Ανήκει στο Δήμο Ταύρου και βρίσκεται κοντά στις γραμμές του τρένου. Ονομάστηκε «Σπύρος Γιαλαμπίδης» προς τιμήν του παλιού διεθνη παίκτη του Φωστήρα.

Χτίστηκε το 1969 και το ρεκόρ θεατών είναι 11.000 στον αγώνα: «Φωστήρας – Ολυμπιακός» (1971). Διαθέτει τρεις ξύλινες λυόμενες κερκίδες, οι οποίες τοποθετήκαν το 2002, αντικαθιστώντας παλαιότερες αντίστοιχες. Παρά τη διαρρύθμισή του, που θυμίζει δεκαετία του ’60, βρίσκεται σε καλή κατάσταση, με καθαρούς χώρους, μπουτίκ, καφετέρια και λέσχη της ομάδας.

Image:ApollonLogo.gif

Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης (γνωστός και ως Απόλλων Αθηνών) είναι γυμναστικός σύλλογος με έδρα τη Ριζούπολη, συνοικία του 5ου διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων. Ιδρύθηκε αρχικά στη Σμύρνη της Μ. Ασίας και μεταφέρθηκε στην Αθήνα κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Μετά τον ξεριζωμό βρέθηκε στο Ρουφ. Στη σημερινή του έδρα εγκαταστάθηκε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μολονότι ο Απόλλων καλλιεργεί τέσσερα αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλεϋ και πάλη), είναι γνωστός σχεδόν αποκλειστικά για την ποδοσφαιρική του ομάδα η οποία πρωταγωνιστούσε στην Α’ Εθνική κατηγορία από τη σύστασή της μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’90.

Τα πρώτα χρόνια

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1891 στην ακμάζουσα Σμύρνη από μέλη που αποχώρησαν από τον προϋπάρχοντα Ορφέα, όπως ο μητροπολίτης Χρυσόστομος Σμύρνης και ο Εμμανουήλ Σάμιος. Ως χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν αυτά της ελληνικής σημαίας, για να καταδειχθεί ο ελληνικός χαρακτήρας της ομάδας μέσα στην τουρκοκρατούμενη πόλη.

Πρώτο τμήμα του νέου συλλόγου ήταν το Φιλαρμονικό, ενώ δύο χρόνια αργότερα προστέθηκαν το Αθλητικό και το Πεζοπορικό. Γρήγορα ο Απόλλων απέκτησε ιδιόκτητο γήπεδο, όπου προπονούνταν οι αθλητές του και διοργανώνονταν αγώνες. Έγινε έτσι πόλος έλξης για τους χιλιάδες έλληνες της Σμύρνης.

Το 1901 ο Απόλλων διοργανώνει τις πρώτες λεμβοδρομίες, ενώ από το 1904 διοργανώνει τα «Απολλώνια», τα οποία ήταν η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση της πόλης μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή – συνολικά έγιναν δέκα διοργανώσεις, στις οποίες συμμετείχαν ομάδες από όλες τις εθνοτικές ομάδες της Σμύρνης πλην της τουρκικής. Η επιτυχία τους ήταν τόσο μεγάλη, που διεξάγονταν υπό την αιγίδα του τούρκου νομάρχη. Από εκείνη την εποχή ξεκινά και η «κόντρα» των φίλων του Απόλλωνα με αυτούς του συμπολίτη Πανιωνίου, για το ποια ομάδα έχει τα αθλητικά πρωτεία. Η διαμάχη όμως είχε και κοινωνικές προεκτάσεις, αφού ο Απόλλων υποστηριζόταν κυρίως από τα λαϊκά στρώματα, εν αντιθέσει με τον Πανιώνιο που ήταν η αγαπημένη ομάδα των μεγαλοαστών. Παρά την αντιπαλότητα, οι αθλητές του συμμετείχαν συχνά στους Πανιώνιους Αγώνες κατακτώντας αρκετές πρωτιές.

Καθ’ όλη αυτήν την περίοδο, πέρα από τα τοπικά πρωταθλήματα, ο Απόλλων συμμετείχε με αποστολές και στους Πανελληνίους Αγώνες που διεξάγονταν στην Αθήνα. Επίσης, ανέδειξε τους ολυμπιονίκες του Πεντάθλου Θεολόγο Αναστασόγλου και Ματθαίο Δεσποτόπουλο στη Μεσολυμπιάδα του 1906!

Το 1910, υπό την επιρροή της αγγλικής κοινότητας της Σμύρνης, οργανώνεται για πρώτη φορά το Ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο έμελλε να γίνει το σπουδαιότερο του συλλόγου. Γρήγορα η ποδοσφαιρική ομάδα έγινε η μόνιμη πρωταθλήτρια της περιοχής. Έδωσε μάλιστα δύο παίκτες στην Εθνική Ομάδα που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920.

[Επεξεργασία] Οι πρώτες δεκαετίες στην Αθήνα

H θρυλική "Ελαφρά Ταξιαρχία" του 1938

H θρυλική «Ελαφρά Ταξιαρχία» του 1938

Με τη μικρασιατική καταστροφή, ο Απόλλων ακολούθησε τη μοίρα του ελληνισμού της Σμύρνης και πέρασε στην αντίπερα πλευρά του Αιγαίου.

Πρώτη του έδρα στην Αθήνα – για ένα μόνο χρόνο – ήταν η περιοχή πέριξ των στύλων του Ολυμπίου Διός, στο κέντρο της πόλης. Το 1923 μετακόμισε στο Ρουφ και δημιούργησε μία πολύ δυνατή ομάδα, η οποία πρωταγωνιστούσε στο Πρωτάθλημα Αθηνών. Όταν το 1930 ξεκίνησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα (κάτι σαν play-offs, όπου προκρίνονταν οι καλύτεροι των τοπικών διοργανώσεων), ο Απόλλων ήταν από τις ομάδες που συμμετείχαν αδιαλείπτως.

Συνολικά μεταξύ ’22-’40 κατέκτησε δύο τίτλους στην Αθήνα (’23-’24 και ’37-‘3Cool, ενώ δύο φορές έχασε στις λεπτομέρειες το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Η πρωταθλήτρια ομάδα του ’38, με το θρυλικό επιθετικό Βασίλη Γρηγοριάδη, έλαβε από τον τύπο το προσωνύμιο της Ελαφράς Ταξιαρχίας, το οποίο τη συνοδεύει μέχρι σήμερα.

[Επεξεργασία] Ο Απόλλων της Ριζούπολης

Γιάννης Παθιακάκης, ο δημιουργός του 'ευρωπαίου' Απόλλωνα

Γιάννης Παθιακάκης, ο δημιουργός του ‘ευρωπαίου’ Απόλλωνα

Το 1946 η Εταιρία Σιδηροδρόμων απαλλοτριώνει το γήπεδο του Ρουφ και ο Απόλλων αναγκάζεται να μετακομίσει στη Ριζούπολη, δίπλα στο εργοστάσιο δίσκων της Columbia, όπου κτίζει νέο γήπεδο. Το γήπεδο εγκαινιάζεται επίσημα στις 17 Οκτωβρίου 1948 παρουσία 10.000 φιλάθλων, με τιμητικό αγώνα ανάμεσα σε μικτή ομάδα των προσφυγικών σωματείων (Απόλλων, Πανιώνιος, ΑΕΚ) και μικτή ομάδα των «γηγενών» ΠΑΟ και ΟΣΦΠ.

Η μετακόμιση στη Ριζούπολη συνδέεται με τη δημιουργία μιας ομάδας που παίζει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο, αλλά δεν καταφέρνει να κερδίσει τίτλους πλην αυτού του πρωταθλητή Αθηνών, το ’48 και το ’58. Την περίοδο αυτή ο Απόλλων αποκτά χιλιάδες νέους οπαδούς. Το κοινό του δεν είναι πια μόνο μικρασιάτες πρόσφυγες, αλλά και εσωτερικοί μετανάστες από κάθε μεριά της Ελλάδας που θαυμάζουν το στυλ παιχνιδιού του υπό την καθοδήγηση σπουδαίων ξένων προπονητών, όπως οι Σιμονόφσκι, Μπούζακ, Ντόλκος, Ζόνλαϊ. Τη φανέλα του Απόλλωνα εκείνων των δεκαετιών φόρεσαν παίκτες όπως οι αδελφοί Γιώργος και Αριστείδης Καμάρας, Μπάμπης Παπάζογλου, Στάθης Τσανακτσής.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γίνεται επαγγελματικό. Οι ισχυρές και πλούσιες ομάδες του λεκανοπεδίου (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ) κυριαρχούν πλήρως, με αποτέλεσμα ο Απόλλων να περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου και να λειτουργεί κυρίως ως ‘εργοστάσιο παραγωγής νέων ταλέντων’. Το 1987 υποβιβάζεται στη Β’ Εθνική, αλλά επιστρέφει στην Α’ την αμέσως επόμενη χρονιά.

Εξαίρεση στη μετριότητα αποτελεί η τριετία ’94-96. Υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Παθιακάκη, ο Απόλλων δημιουργεί ένα νεανικό σύνολο με εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές που παίζει ποιοτικότατο ποδόσφαιρο. Το 1995 κερδίζει τη συμμετοχή του στο κύπελλο UEFA (για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του), ενώ την επόμενη χρονιά προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττάται από την ΑΕΚ.

Αμέσως μετά την εξαιρετική τριετία, ξεκινά η καθοδική πορεία της ομάδας. Οι κορυφαίοι νέοι παίκτες της πωλούνται σε μεγαλύτερες ομάδες (Ντέμης Νικολαϊδης, Θεόφιλος Καρασσαβίδης, Μπλένταρ Κόλα), άλλοι γηραιότεροι (Αντώνης Μήνου, Φρανκ Κλόπας, Τάσος Μητρόπουλος) αποχωρούν αλλά δεν αναπληρώνονται με ισάξιους. Για τέσσερα ακόμα χρόνια ο Απόλλων βολοδέρνει στις τελευταίες θέσεις της Α’ Εθνικής, μέχρι το 2000 που ξεκινά η κάθετη πτώση:

  • 2000: Υποβιβασμός στη Β’ Εθνική Κατηγορία.
  • 2005: Υποβιβασμός για πρώτη φορά στη Γ’ Εθνική Κατηγορία.
  • 2007: Υποβιβασμός στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Δ’ Κατηγορία). Για πρώτη φορά ο Απόλλων υποβιβάζεται σε τοπικό πρωτάθλημα.

Trivia

Οι φίλαθλοι του Απόλλωνα

Οι φίλαθλοι του Απόλλωνα
  • Το προσωνύμιο «Ελαφρά Ταξιαρχία» οφείλεται στην πολεμική ταινία H επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας με τον Έρολ Φλυν, η οποία προβαλλόταν την εποχή που η ομάδα του ’38 δέσποζε στα γήπεδα.
  • Σήμα της ποδοσφαιρικής ομάδας από το 1910 ήταν ο ιωνικός αγκυλωτός σταυρός. Τότε ήταν απλά ένα αρχαιοελληνικό σύμβολο και δεν έφερε την αρνητική σημασία που απέκτησε αργότερα, όταν το υιοθέτησε ο Χίτλερ. Για ευνόητους λόγους, αφαιρέθηκε από τη φανέλλα της ομάδας μετά τον πόλεμο και αντικαταστάθηκε από τα αρχικά ΓΣΑ.
  • Ιδιοκτήτης και πρόεδρος της επαγγελματικής ομάδας μέχρι το 2005 ήταν ο κερκυραίος επιχειρηματίας Κώστας Αλαμάνος. Σε αυτόν πιστώνεται η δημιουργία της ομάδας-μοντέλο του ’94-’96, αλλά έγινε persona non grata για τους οπαδούς αμέσως μετά, όταν σε μια διετία πούλησε όσους παίκτες μπορούσε και δεν ανανέωσε τα συμβόλαια των υπολοίπων, με το αιτιολογικό ότι ζητούσαν πολλά χρήματα. Ακόμα και σήμερα, ο Αλαμάνος αναφέρεται από τους οπαδούς με το ειρωνικό προσωνύμιο «Κολοσσός» ή το ακόμα πιο ακραίο «ακατονόμαστος».
  • Στη δεκαετία του ’80 οι Απολλωνιστές αποκαλούνταν από τους αντιπάλους με το ψευδώνυμο «Ιεχωβάδες», διότι παλαιότερα το γήπεδο της Ριζούπολης ενοικίαζε το καλοκαίρι η εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, για να διεξάγει τελετές βάπτισης νέων πιστών.
  • Τελευταία φορά που εν ενεργεία παίκτης του Απόλλωνα έπαιξε στην εθνική ομάδα ήταν στις 8/5/96 (Νικολαϊδης, Ελλάδα-Γεωργία 2-1 στα Ιωάννινα). Τα 11 χρόνια που πέρασαν από τότε είναι το μεγαλύτερο διάστημα στην ιστορία της ομάδας χωρίς παίκτη στην εθνική ομάδα.
  • Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 το γήπεδο της Ριζούπολης ήταν σε άθλια κατάσταση. Σώθηκε χάρη στον Ολυμπιακό, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι το γήπεδο είχε επιλεχθεί ως προπονητήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το ανακαίνισε και το εκσυγχρόνισε (προβολείς, σκέπαστρο), ώστε να το χρησιμοποιήσει κατά το διάστημα που ανεγειρόταν το δικό του γήπεδο. Τα χρήματα από την δαπάνη ανακατασκευής του γηπέδου, δόθηκαν πίσω στον Ολυμπιακό από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων.

Αθηναϊκός Γυμναστικός Σύλλογος (ανεπίσημα Αθηναϊκός Βύρωνα) είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1917 και είναι απο τα ιδρυτικά μέλη της ΕΠΟ.

Μετά το 1950 ο Αθηναϊκός συγχνεύτικε με την Αθλητική Ένωση Νέας Ελβετίας που είχε ιδρυθεί το 1935 και προέκυψε η νέα ονομασία Αθηναϊκός Νέας Ελβετίας Αθλητικός Σύλλογος συνήθως όμως αποκαλούνταν Αθηναϊκός ή AΘ.Ν.Ε.

Ο Αθηναϊκός αγωνίζεται στο δημοτικό στάδιο του Βύρωνα 4.340 θεατών στην περιοχή του Βύρωνα γι αυτό και οι αθλητές του αποκαλούνται και λόρδοι του Βύρωνα της περιοχής που έχει ονομαστεί έτσι προς τιμήν του Λόρδου Βύρωνα. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το κίτρινο.

Η ομάδα του Αθηναϊκού αγωνίζεται σήμερα στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.

  • Το 1991 ο Αθηναϊκός αγωνίστηκε στο διπλό τελικό του κυπέλλου Ελλάδος εναντίον του Παναθηναϊκού χάνοντας 3-0 και 2-1.
  • Την επόμενη σεζόν 19911992 ο Αθηναϊκός αγωνίστηκε στο κύπελλο κυπελλούχων εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και ενώ ήρθε ισόπαλος 0-0 στον πρώτο αγώνα στο Βύρωνα έφτασε να διεκδικεί την πρόκριση στο Μάντσεστερ έως την παράταση που δέχτηκε 2 γκολ.

Εθνικός Πειραιώς είναι ιστορικό σωματείο του Πειραιά και βρίσκεται στην τρίτη θέση σε αριθμό τίτλων στην Ελλάδα στα 4 ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο).

Ιστορία

Μία από τις πιο ιστορικές ομάδες της Ελλάδος. Ιδρύθηκε επίσημα το 1924 μετά από την συγχώνευση του Πειραϊκού Ομίλου με την ομάδα Young Boys. Η νέα ομάδα ονομάστηκε Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς – Φαλήρου. Λίγο αργότερα πήρε το τελικό όνομα Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς-Φαλήρου πιο γνωστός απλά ως Εθνικός.
Έδρα

Έδρα πλέον του Εθνικού είναι το γήπεδο στο Ελληνικό κρατώντας τα δικαιώματα χρήσης της επίσημης έδρας του γηπέδου Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο.
Ποδοσφαιρικό τμήμα

Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας έχει πετύχει τη κατάκτηση

  • ενός κυπέλου Ελλάδος
  • ενός πρωταθλήματος Νότου
  • πέντε τοπικών πρωταθλημάτων Πειραιά τη δεκαετία του ’30

χωρίς όμως να του δωθεί για διάφορους λόγους η ευκαιρία να διεκδικήσει το πρωτάθλημα Ελλάδος σε 2 από αυτά. Μέχρι τη δεκαετία ’80 αποτελούσε φόβητρο και δύσκολο εμπόδιο για τις ομάδες του Π.Ο.Κ..

Χαρακτηριστικότερη περίπτωση το πρωτάθλημα του 1957 όταν 4 αγωνιστικές πριν από το τέλος και ενώ οδηγούσε τη κούρσα με 4 βαθμούς διαφορά, αποκλείστηκε από τη συνέχεια του πρωταθλήματος και με αφαίρεση τεσσάρων βαθμών, λόγω διεξαγωγής φιλικών αγώνων με τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές της αυτοεξόριστης εθνικής Ουγγαρίας. Την ίδια περίοδο η ίδια η Εθνική Ελλάδος είχε δώσει φιλικό παιχνίδι με τους περιοδεύοντες ανά την Ευρώπη, Ούγγρους διεθνείς.
Ιστορικοί Ποδοσφαιριστές

Από την ομάδα του Εθνικού έχουν περάσει και αναδειχθεί μερικοί από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές των ελληνικών γηπέδων.

Ερασιτεχνικά Τμήματα

Το ερασιτεχνικό τμήμα της ομάδος διατηρεί τμήματα,

  • υδατοσφαίρισης,
  • καλαθοσφαίρισης και
  • πετοσφαίρισης.

Υδατοσφαίριση

Ο Εθνικός στο άθλημα της υδατοσφαίρισης αποκαλείται «αυτοκράτορας» λόγω της σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας του τις δεκαετίες ’50, ’60, ’70 και ’80 και της κατάκτησης των περισσοτέρων τίτλων από κάθε άλλη ομάδα.

  • 36 πρωταθλημάτων και
  • 11 κυπέλλων Ελλάδος.

Α.ΟΠροοδευτική

Το 1927 στις αλάνες του Κορυδαλλού ιδρύθηκε το ιστορικό σωματείο της Προοδευτικής.

Έμβλημα της ομάδας είναι το μυθικό πουλί Φοίνικας, που αναγεννιέται από τις στάχτες του. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το βυσσινί και το άσπρο και έδρα το δημοτικό στάδιο Κορυδαλλού-Νίκαιας χωρητικότητας 4.361 θέσεων.

Η Προοδευτική έχει αγωνιστεί σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες και η σημαντικότερη διάκριση της ομάδας είναι η τέταρτη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής την περίοδ 1964-65. Την δεκαετία 1960 γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή και δόξα. Σήμερα έπειτα απο συνεχόμενες παρουσίες στην Α’ Εθνική και Β΄ Εθνική κατηγορια,αγωνίζεται στην Δ’ Εθνική, λόγω υποβιβασμού εξαιτίας οικονομικών χρεών.

Σημαντικοί ποδοσφαιριστές

Πρώτοι σε συμμετοχές με τη φανέλα της Προοδευτικής είναι οι:

  • Κώστας Γεωργιτσάκης
  • Γιάννης Φίλιος

Τα περισσότερα γκολ έχουν πετύχει οι:

  • Γιάννης Φραντζής 57 γκολ
  • Πέτρος Σκούφος 54 γκολ

Άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ο σύλλογος της Προοδευτικής είναι οι:

Και από τους νεώτερους οι:

  • Γιάννης Μανδρέκας
  • Μίλτος Bρεκούσης
  • Σέλιος Βογιατζής
  • Γιάννης Αγγελόπουλος

Άλλα τμήματα

Η Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία διατηρεί τμήματα

  • μπάσκετ ανδρών και γυναικών,
  • βόλεϊ ανδρών & γυναικών και
  • ποδόσφαιρο 5×5

με πολλές επιτυχίες σε όλες τις κατηγορίες.

Σε όλα τα τμήματα διατηρεί τις αντίστοιχες ακαδημίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: